Great Wolf Lodge Water Park Williamsburg, Virginia

www.greatwolf.com Call: (866) 213-1123‎ Great Wolf Lodge Water Park — Williamsburg, Virginia is conveniently located just 5 miles north of the city of Williamsburg and provides a full-service, first-class, Year-Round Family destination resort and water park. The 67000 sq. ft of water park includes 9 slides, 4 pools and 2 whirlpools and a simulated surfing wave. Great Wolf Lodge, Williamsburg, VA has 405 guest suites including 11 suite configurations. Adults and kids alike can enjoy the Northern Lights Arcade with over 100 games or you can conquer everyone’s favorite MagiQuest, the first live action fantasy game. In the Cub Club children’s craft and activity room, kids can have hands-on fun lead by our “Ambassador of Fun.” Guests can choose from 4 delicious themed family restaurants. Mom can indulge at Elements—a full service Aveda Concept Spa—while dad gets in a workout at Iron Horse Fitness Center. In addition, the Great Wolf Lodge, Williamsburg can accommodate any business traveler’s needs with a full business center and free wifi throughout the resort as well as 20000 sq. ft of conference and meeting space. For more information visit: Website – www.greatwolf.com Twitter – twitter.com Facebook – www.facebook.com MySpace – www.myspace.com Flickr – www.flickr.com Join TheWolf Pack Today! Sign-up for our mailing list to receive special event information, promotions and other details for your Great Wolf Lodge location. Visit: reservations.greatwolf.com 549 East Rochambeau

NYC – Greenwich Village – Christopher Park – Fire Zouaves flagstaff

NYC – Greenwich Village – Christopher Park – Fire Zouaves flagstaff
Virginia Union University
Image by wallyg
This flagstaff, erected in 1936 by the Greenwich Village Historical Society, commemorates the memory of the valorous young Patriot, Elmer E. Ellsworth and his infantry unit that fought with the Union Army in the early years of the Civil War.

Organized in May 1961 by Colonel Ellsworth, the 11th New York Volunteer Infantry Regiment, alternately known as the Ellsworth Zouaves, First Fire Zouaves, First Regiment New York Zouaves, and Fire Zouaves, were drawn from the ranks of the city’s many volunteer fire companies. The unit was maong the first to occupy the territory of a Confederate state, when it captured Alexandria, Virginia on May 24, 1861, less than 24 hours after the Commonwealth seceded from the Union. Elmer Ephraim Ellsworth (1837-1881), who studied law in Abraham Lincoln’s office and later helped him campaign for president, was the first man of his rank killed in the Civil War, after being shot by James W. Jackson, whose Confederate Flag he cut down after capturing Alexandria. The regiment went on to suffer extensive casualties while serving as the rear guard for the retreating Union army during the First Battle of Bull Run. After several failed attempts to reorganize, it was mustered out of service on June 2, 1862.
The land that is now Christopher Park was developed from 1633 to 1638 as a tobacco farm by Wouter Van Twiller, Director-General of New Netherland. Following Van Twiller’s death, his land was divided into three farms: the Trinity Church and Elbert Herring farms to the south and Sir Peter Warren¡¦s farm to the north. Skinner Road was laid out along the line separating the Warren farm from the other two. This road was later renamed Christopher Street, honoring Charles Christopher Amos, an heir of a trustee to the Warren estate

Between 1789 and 1829, Christopher Street was subdivided into lots, and blocks were laid out along its length. Due to the irregular configuration of streets in Greenwich Village, blocks were not laid out according to a standard grid plan, and many oddly-shaped blocks were created. In the early 1800s, the population of Greenwich Village expanded dramatically, and the area around Christopher Street began to suffer from overcrowding. When a devastating fire tore through the area in 1835, residents petitioned the City to condemn a triangular block at the intersection of Christopher, Grove, and West 4th Streets and establish a much-needed open space on the site. On April 5, 1837 the City condemned the parcel and created Christopher Park.

Christopher Park, which is graced with a 130-year-old fence, contains two other monuments. Joseph Pollia’s statue of General Philip H. Sheridan stands at the eastern end. George Segal’s statue, Gay Liberation, a duplicate of the one installed at Stanford University in Palo Alto, California, was placed here in 1992.

North Entrance, Cumberland Gap National Historical Park

North Entrance, Cumberland Gap National Historical Park
Virginia Western
Image by J. Stephen Conn
"Stand at Cumberland Gap and watch the procession of civilization, marching single file – the buffalo following the trail to the salt springs, the Indian, the fur-trader and hunter, the cattle raiser, the pioneer farmer – and the frontier has passed by."
–Frederick Jackson Turner, 1893

Cumberland Gap National Historical Park sits astride three states, Kentucky, Tennessee, and Virginia. It memorializes Daniel Boone’s "Wilderness Road," which was the first passage through the Appalachian Mountains for American settlers in the early 1800’s. Until the building of this road the Appalachian Mountains had formed a barrier to western migration.

Actually, Daniel Boone himself was following ancient paths made by large mammals, particularly the bison, which had used this gap for millenia in their seasonal migratons. The same route was known to early native Americans as the Warriors Path.

Today twin 4,600 ft. tunnels carry US Hwy. 25-E through (under) the gap, connecting Cumberland Gap, Tennessee, and Middlesboro, Kentucky. Interestingly, Middlesboro lays claim to being the only town in the world built on the site of a huge meteor crater.

Cumberland Gap National Historic Park has an extensive wild area of more than 20,000 acres. There are 50 miles of hiking trails ranging in length from 1/4 mile to 21 miles.

And by the way – Daniel Boone wore a wide-brimmed beaver hat. Not the silly coonskin contraption, complete with tail, in the the Walt Disney portrayal of him.

Southwest Virginia Museum Historical State Park

Southwest Virginia Museum Historical State Park
Virginia Western
Image by dmott9
Southwest Virginia Museum Historical State Park
Big Stone Gap, Virginia
Established 1948 – 2 acres

At less than two acres, it is the smallest of Virginia’s State Parks, but holds an important place within the park system because of its historical and cultural resources. The park was established in the 1940’s and at that time was the western most park in the system. The museum is the oldest continually operated museum in far western Virginia.

www.virginiastateparks.gov www.virginiaoutdoors.com

Fairview Park Marriott

Rediscover the Fairview Park Marriott in Falls Church, VA. Our Northern Virginia hotel has just completed a renovation transforming the lobby and restaurant space into a contemporary and stylish haven for relaxing and socializing. Our newly reinvented Lobby space welcomes guests to our 388 room hotel near Washington DC, with stylish décor and lavish high-tech conveniences like high-speed internet access and flat screen HDTVs. Delight in Ellipse, our new signature restaurant and lounge offering innovative cuisine sure to satisfy any palate. Our contemporary Falls Church hotel also features upgraded guestrooms, a 24-hour fitness center, and is nearby to spas, golf courses and premium shopping at Tysons Corner Center & Tysons Galleria. In addition to Tysons Corner, our Fairview Park Marriott hotel is close to the Reagan National Airport, Washington Dulles Intl Airport and the Washington DC Metro area. Plan a stay with us in Northern Virginia and experience the reinvention of Fairview Park Marriott.

Glass Making, Glass Blowing, Glass Cutting: “Seneca Glass” 1974 part 1-2 National Park Service

more at scitech.quickfound.net “Recaptures the production of early hand-blown glassware at Seneca Glass in Morgantown, WV.” Public domain film from the National Archives, slightly cropped to remove uneven edges, with the aspect ratio corrected, and mild video noise reduction applied. The soundtrack was also processed with volume normalization, noise reduction, clipping reduction, and equalization (the resulting sound, though not perfect, is far less noisy than the original). Split with MKVmerge GUI (part of MKVToolNix), the same software can recombine the downloaded parts (in mp4 format): www.bunkus.org part 2: www.youtube.com en.wikipedia.org Glassblowing is a glassforming technique that involves inflating molten glass into a bubble, or parison, with the aid of a blowpipe, or blow tube. A person who blows glass is called a glassblower, glassmith, or gaffer. Technology Principles As a novel glass forming technique created in the middle of the last century BC, glassblowing exploited a working property of glass which was previously unknown to the glassworkers: inflation. Inflation refers to the expansion of a molten blob of glass by introducing a small amount of air to it. This property is based on the liquid structure of glass where the atoms are held together by strong chemical bonds in a disordered and random network, therefore molten glass is viscous enough to be blown and gradually hardens as it loses heat. In order to increase the stiffness of the molten glass, which
Video Rating: 5 / 5

College Memorial Park Cemetery, Houston, Texas 0101111336BW

College Memorial Park Cemetery, Houston, Texas 0101111336BW
Colleges In Virginia
Image by Patrick Feller
The Texas Historical Commission Marker Reads:

REV. JOHN HENRY "JACK" YATES
(JULY 11, 1828 – DECEMBER 22, 1897)

THE REV. JOHN HENRY "JACK" YATES, AN IMPORTANT LEADER IN HOUSTON’S LATE 19TH CENTURY AFRICAN-AMERICAN COMMUNITY, WAS BORN INTO SLAVERY IN GLOUCESTER, VIRGINIA, WHERE HE LEARNED TO READ AND WRITE. AFTER ATTENDING SLAVE RELIGIOUS MEETINGS, YATES BECAME A CHRISTIAN. HE SOON BEGAN VISITING NEARBY FARMS TO HOLD PRAYER MEETINGS. HE AND HIS WIFE HARRIET (WILLIS) REARED ELEVEN CHILDREN. AFTER HER DEATH IN 1887, HE AND HIS SECOND WIFE, ANNIE (FREEMAN), HAD ONE SON.

BY 1863, YATES MOVED WITH HIS SLAVE OWNER TO MATAGORDA COUNTY, TEXAS. AFTER EMANCIPATION, THE YATES FAMILY MOVED TO HOUSTON, WHERE JACK WORKED AS A DRAYMAN AND PREACHED TO BAPTIST CONGREGATIONS ON NIGHTS AND SUNDAYS. HE WAS ORDAINED AND BECAME MINISTER OF ANTIOCH MISSIONARY BAPTIST CHURCH IN 1868. THE REV. YATES ENCOURAGED HIS CONGREGANTS TO EDUCATE THEMSELVES, ACQUIRES PROPERTY AND LEARN TRADES. HE LED BY EXAMPLE, PURCHASING LAND IN 1869 AND 1870 IN THE FREEDMEN’S TOWN NEIGHBORHOOD OF FOURTH WARD.

DURING YATES’ PASTORATE, ANTIOCH MISSIONARY BAPTIST CHURCH BECAME A CENTER OF SOCIAL, POLITICAL, EDUCATIONAL, ECONOMIC AND RECREATIONAL ACTIVITY. THE REV. YATES ALSO HELPED TO ORGANIZE OTHER AREA CHURCHES AND WAS A COFOUNDER OF EMANCIPATION PARK (1872). HE LOBBIED FOR BISHOP COLLEGE, THE FIRST BLACK BAPTIST COLLEGE IN TEXAS, TO BE IN HOUSTON, BUT IT OPENED IN MARSHALL IN 1881, SO HE ESTABLISHED HOUSTON BAPTIST ACADEMY IN 1885. IT WAS LATER KNOWN AS HOUSTON COLLEGE. THE REV. YATES LEFT ANTIOCH IN 1890 AND THEN ORGANIZED BETHEL BAPTIST CHURCH. YATES DIED IN 1897, BUT HIS IMPACT AS A SIGIFICANT FIGURE IN HOUSTON’S AFRICAN-AMERICAN COMMUNITY STILL RESOUNDS TODAY

One of the three oldest African-American cemeteries in Houston.

www.historictexas.net/cemeteries/3c/2h/harris/harris-mark…

2010-11-08/2010-11-15 – CHARLOTTE, NC – DAG 108/115 – Reedy Creek Park

2010-11-08/2010-11-15 – CHARLOTTE, NC – DAG 108/115 – Reedy Creek Park
Virginia Software
Image by Atlantiquon
Maandag 8 November

De grote dag van de presentatie. Ik ben allang bij dat ik niet veel meer kan doen en heb op één type product na ze allemaal, ik heb besloten altijd te gaan slapen en als dat betekent dat er een product niet af is voor de presentatie, dan is het maar zo. Tekeningen verder allemaal klaar, het is overigens wel laat geworden, twee of zo iets, kan het me niet echt helemaal meer herinneren, maar dat is laat zat voor mij. Ik heb de plotfiles afgemaakt want er stond nog een fout in en ben naar de repro gegaan in de bibliotheek, want ik kan niet werken met het systeem van architectuur, en heb 4 plots, drie zwart-wit en één kleur laten afdrukken voor een zeer acceptabele ,50… een aantal dingen zijn goedkoper en een aantal andere duurder dan in Delft, dit systeem is duurder, maar je moet creatief zijn om geld te besparen. Op architectuur aangekomen was ik de eerste of tweede die zijn / haar producten op heeft gehangen met een scheef gezicht van de docent ernaast; hij heeft namelijk het idee dat ik niet veel doe en kan al zeker niet de eerste zijn die diens producten af heeft natuurlijk…
Het voordeel was dat ik om 11 de posters op heb gehangen, dus nog tijd zat voor de rest van de producten te maken die ik nog niet had, wat neer kwam op drie tabloid formaat materiaalverzamelingen… is natuurlijk niet de meest verschrikkelijke taak die je jezelf kan bedenken. Aangekomen bleek de rest nog te plotten (tot half 3 uiteindelijk) en de gemiddelde prijs zat in de hogere sferen van te tientallen, Sandra bijvoorbeeld ergens rond de … dan heb ik het toch zo slecht nog niet gedaan.
Ik zag mezelf voor het weekend zondag nog een maquette maken, in het weekend zag ik mezelf maandag nog een maquette maken en maandag zag ik mezelf ergens in de komende weken nog wel een maquette maken, zat er nou niet echt meer op te azen om er een te maken. Dus lekker aan deze drie vellen gewerkt, tussendoor nog wat te eten gehaald en daarna deze uitgeprint, opgepind en de oude maquettes (inclusief mijn lomp stuk beton die aan de voet aan het afbreken is door het neerzetten iedere keer (kwakken is een beter woord, het is namelijk niet vast te pakken zonder je huid open te scheuren) en ik ben er gewoon ook niet voorzichtig mee. Ze hadden al gezegd dat ik deze gewoon mee naar huis moest nemen, mijn reactie was dat deze maquette alleen al een eigen kofferlabel nodig heeft en dichtbij overgewicht zit zonder er überhaupt iets om heen te doen.
De presentaties dienden zoals gewoonlijk weer door ons beoordeeld te worden, helaas was het dus weer alleen de eigen groep waar je bij aanwezig kon zijn, want het is wel redelijk vervelend dat we alleen elkaars werk beoordelen met bijna allemaal dezelfde mensen iedere keer en amper afwisseling zien, we hebben namelijk redelijk overeenkomstige oplossingen op dezelfdxe locaties en juist van andere steden is (zeker voor Sandra en mij) juist erg veel te leren omdat wij geen van al deze klimaten kennen en er alleen maar op inspelen. Ik ben aan het ontwerpen op de gedachten van Las Vegas / Los Angeles / Mexico City hoe dat ik deze ervaren heb omdat het in alle drie warm is, relatief droog en de zon substantieel hoger aan de hemel staat dan dat ik gewend ben.
Mijn ontwerp heeft iets Europees volgens de medestudenten nu, dus ik zal dit maar als compliment opvatten, een Amerikaan worden zal toch nooit lukken en in architectuur zou je het niet eens willen als kon het. Het is toch overigens wel leerzaam hoe de anderen dezelfde kwestie aanpakken en hoe dat hun de locatie (zijn en op één iemand na ook nog nooit geweest) en het klimaat omzetten in architectuur en een klimatologisch plan, daar zal ik ook zeker niet over klagen.
De presentaties duurden overigens wel van 2 tot een kleine half 7… een aantal groepen waren eerder klaar, rond half 5 al, wij rond 6en en de laatste groep een kwartier laten voordat een algemene beschouwing door de docenten werd gegeven… en ze MOETEN allemaal iets te zeggen hebben en elkaar proberen te overstemmen… dus het is een feest van 12 docenten die allemaal de ‘meest slimme en gevatte’ opmerking(en) proberen te maken om ‘ons’ als studenten (werkt alleen docentonderling overigens) te verbluffen van heb kennis. Simpel; werkt niet.
Natuurlijk heb ik in de avond niets meer gedaan en heb ik gekeken of een aantal mede-internationale studenten vrij waren om te gaan kaarten of wat TV (‘TV on Demand’ achtige dingen, geen kabel gelukkig) te kijken.

Dinsdag 9 November

Wow. Het was een van de meest nuttige en leerzame dagen tot nu toe… voor een dinsdag dan. Het is mij niet gelukt te concentreren op schoolwerk, maar ik heb weer een hele hoop bijgeleerd over het onderwerp waar ik uren mee bezig ben geweest; vulkanen. Het is een onderwerp waar ik extreem over geïnteresseerd ben, maar altijd het gevoel van heb dat ik er nooit genoeg tijd aan besteed. Het ging me namelijk in eerste instantie over vulkanen in North Carolina, wat natuurlijk een actief gebied is geweest… honderden miljoenen jaren geleden… ergens eens. Het blijft natuurlijk een staat met een bergketen en een paar vreemde pieken in het anders relatief rustig glooiende landschap. Het is altijd leuk om hier tijd aan te besteden.
Waar ik achter kwam wat mij verbaasde, was dat Nederland ook een vulkaan heeft, en een behoorlijk grote zelfs, kilometer hoog. Actief geweest voor 12 miljoen jaar tot iets van 150 miljoen jaar geleden; tegenwoordig de Zuidwalvulkaan genoemd. Het is natuurlijk een beetje ongrijpbaar om over een kilometer hoge berg met een voet van een kleine 10 kilometer te praten in ons kikkerlandje, maar er is er toch echt een. in de Waddenzee, beter, onder de Waddenzee, onder een laag van 2 kilometer gesteente ligt de top van de vulkaan. Het gesteente schijnt magnetisch te zijn en een significant hogere temperatuur te hebben dan het omringende gesteente, wat er op duidt dat de vulkaan nog steeds op een of andere manier dichter in contact staat met de gesmolten kern van allerlei gesteenten eronder. Duitsland heeft er tientallen waarvan de laatste 11000 jaar geleden uitbarstte, dus hun vulkanen hebben nog steeds relatief grote kans om uit te barsten dan de onze, maar gelang de activiteit van deze fenomenen in West-Europa, reken er maar niet op.
Het was mij ook opgevallen dat er een aantal andere interessante vulkanen zijn in de wereld en de recentere geschiedenis, maar daar ga ik niet verder op in omdat dit niet relevant is voor mijn belevingen in de Verenigde Staten. Ik kan alleen maar zeggen dat ik een extreem interessante studie heb gehad naar verschillende typen en locaties etc. waardoor ik weer een stap dichter bij mijn doel ben gekomen, en natuurlijk wel zin heb om een vulkaan te bezoeken ik de toekomst, zolang deze maar niet in de afgelopen paar honderd jaar iets heeft gedaan, ik ben nou niet echt van plan om een onderzoeker te worden op actieve vulkanen en te hopen ernaast te staan als deze aan het uitbarsten is, zoals Mt. St. Helens in 1980 met de hoop doden die deze heeft opgeleverd. Ik heb mogelijk op een oude vulkaan gestaan in Crowders National Park, maar als dat er een geweest zou zijn, dan is deze enorm oud, want de berg is al behoorlijk afgesleten, het is gewoon een erg vreemde glooi in het landschap zonder keten ernaast, maar erg veel is er niet over te vinden. Alsmede de vulkanen die in de bergketen zijn (voornamelijk West-Virginia kennelijk) die we bezocht hebben vorig weekend, doen ook al honderden miljoenen jaren niets meer. En natuurlijk heb ik de grote vulkanen gezien in Mexico City, waardoor je toch echt een waardering krijgt voor deze belangrijke objecten op deze planeet.

Woensdag 10 November

Wat heet weer eens een nutteloze dag zeg. Studiowerk en weinig te doen verder, ik kan er eigenlijk wel mee leven, maar dan nog, het zijn echt van die productiedagen waar daadwerkelijk gewoon niets nuttigs over te zeggen is natuurlijk. Ik probeer overigens wel regelmatig mijn docent te vermijden als ik niets heb of als ik gewoon door wil werken, officieel staat er 3 keer begeleiding per week op de kalender, maar als er 1 docent is die dit weet te vullen zonder nutteloze presentaties van welk van de twee kanten dan ook, dan moet het een geschiedenisdocent zijn die erg gedetailleerd op de stof ingaat.

Donderdag 11 November

Vandaag moesten we een simulatie klaar hebben voor de les van de ‘Iron Maidens,’ met en programma wat we niet konden en nog niet eerder hebben gebruikt. Dat is het probleem nog niet, het is zeker handig dat je het gratis van internet kan downloaden als proefversie voor een bepaalde tijd waarmee je gewoon alle simulaties kan uitvoeren, maar helaas. De simulaties zijn extreem identiek ongeacht welke parameters je ook gebruikt. 8% glas in een gebouw geeft dezelfde waarden als een 40% glazen gebouw, net als een 80% glazen gebouw… nou… deze software bleek alleen goed te voorspellen als je betaalt voor de service, want nu krijg je alleen een gelimiteerde service aangeboden waarmee je kan zien wat je er mee kan doen, en niet of het daadwerkelijk echt werkt voor je gebouw. Dus deze les ging over de mislukking van deze simulaties van alle 5 groepen (4 hadden maar iets overigens) en over een ander programma hoe we die dan moesten gebruiken.

Vrijdag 12 November

Vandaag kregen we een presentatie over de uiteindelijke maquettes die verwacht werden, wat neer komt op een 1:192 omgeving en constructiemodel, en daarnaast een 1:32 detail doorsnede model. Dus de presentatie ging over de verschijningsvormen en uiteraard ook de uitwerkingsvormen waarmee deze maquettes uitgevoerd kunnen worden, met uiteraard ook een aantal voorbeelden hoe dat deze er uiteraard uit dienen te zien… Een klein detail was dat alle getoonde maquettes van grote architectuurfirma’s zijn en niet van studenten… De mooie maquettes hier in architectuur van studenten zijn gemaakt voor een volledig vak en niet als een eindmaquette alleen.
Ik zag dit niet helemaal zitten, maar waar nood is, moet het maar gewoon. Dus het wordt voor mij een leuke ervaring om zo goedkoop mogelijk een maquette te proberen te maken. En aangezien ik geen zin had in autocad, leek het me wel leuk om een voorlopige maquette te maken (aanbevolen door de docenten) om te kijken hoe en wat in mijn ontwerp.
Ik moest wel eerst een doorsnede kiezen en toen deze gevonden was, werd het duidelijk dat het een stevige opgave gaat worden om dit te maken, maar niet alleen voor mij zelf, voor iedereen. Ik moest eerde op de begeleiding van de docent wachten om mijn doorsnede vast te leggen, en toen hij eindelijk kwam (na 3en ondertussen al) en ik mijn plannen had uitgelegd, in combinatie met te vermelden dat ik dit voor het einde van de les af wilde hebben, kwam er een blik van totale ongeloof op zijn gezicht tevoorschijn… Goed, hij zijn zin.
Ik heb de maquette afgemaakt rond half 6 in de avond, voor dat de docenten klaar waren met andere studenten te begeleiden en ik moest het wel even in zijn neus wrijven dat ik klaar was. De ongeloof had plaats gemaakt voor trots en hij moest natuurlijk gelijk gaan patsen bij de andere docente om te laten zien dat ZIJN student iets gedaan had wat haar studenten nog niet deden… Ik deed deze maquette voor mezelf, hij ziet dit als een triomf voor zijn werk en als een manier om andere studenten aan het werk te trappen en te laten zien dat het gewoon kan. Uiteindelijk heb ik nog een gesprek gehad en heeft hij een aantal voorbeelden laten zien van vorige jaren hoe dat ik een doorsnede als deze daadwerkelijk kan verwerken in een maquette zonder oog voor detail te verliezen en deze te warrig te maken. In de avond was er nog een verjaardagsfeest van een van de internationale studenten, waar ik van 7 tot 11 mijn avond heb gespendeerd. Het feest is later nog gewoon verdergegaan, maar ik trok het niet meer.

Zaterdag 13 November

Vandaag zouden Sandra, haar vriend en ik naar Concord Mills gaan, en mogelijk vergezeld worden door een van de andere Duitse meiden en haar vriend, die uiteindelijk inderdaad mee gingen. Vervolgens gingen we de snelweg op omdat dit ‘kennelijk’ de best weg was, maar al snel bleek dat de hele snelweg een grote file was en dat we dit beter niet hadden kunnen doen. Na een half uur stapvoets rijden bleek er een ongeluk gebeurt te zijn, paar State Troopers (agenten die je echt niet wilt hebben voor een bekeuring) erbij om te zorgen dat alles een beetje goed ging met het overige verkeer en het ongeluk zelf natuurlijk.
Na een ruim uur gereden te hebben kwamen we uit bij het winkelcentrum en werd de 20 tot 25 minuten rondrijden voor een parkeerplkaats omdat het shopseizoen begonnen is, beloond door 2 minuten rijden en parkeren en 3 lopen naar de ingang, Amerikanen zijn pessimisten en doen daadwerkelijk overal negatief over… een van de andere redenen dat ik nooit een Amerikaan kan worden, ik ben te optimistisch (is raar) en realistisch (wordt gezien als dodelijk pessimistisch) ingesteld daarvoor.
Mijn strooptocht was voor; 1) ski jas, 2) koffer en 3) lederen handschoenen… uiteindelijk hebben we een uur of drie rondgelopen, tussendoor nog wat gekocht in de food court en heb ik maar liefst enen stuks dingen gevonden die ik zocht; een koffer. Stond in dubio tussen een medium en een grotere, die beide zouden moeten passen in mijn huidige koffer, maar toch maar voor de kleinere gegaan, omdat in mijn grote koffer met 22,7 kilo erin toch niet kon vullen en er genoeg open ruimte aanwezig was, en buiten dat, voor Atlanta over twee weken is een kleinere toch wel handiger.
Vervolgens was het voornamelijk shopper voor de anderen, twee meiden in een kledingzaak en als drie mannen onder elkaar zaten we weddenschappen af te sluiten over hoe lang ze beide bezig zouden zijn. In de eerst winkel was het 47 minuten en in de tweede iets van 43… ik had verloren, ik gokte op 35 ieder (zou ik zelf namelijk ook kunnen besteden als er leuke kleding hangt… ik werd wederom op pad gestuurd om te kijken of er iets leuks tussen hing, want ik schijn een goede kijk op kleding voor vrouwen te hebben… Vervolgens zijn we in de ondertussen aangebroken avond gloren teruggereden naar de campus om vervolgens daar ieder ons eigen pad te vervolgen. Ik een koffer, Sandra een koffer (cabine formaat ding, niet zo’n grote als ik heb gekocht) en een paar tassen waarvan er een van haar vriend was en de andere Duitse een nog groter aantal tassen ongeveer gelijk tussen beide… zo dat leek in ieder geval… alleen geen koffer.

Zondag 14 November

Vandaag zijn we met een paar man naar een park in de buurt gegaan, wat op de kaart een klein beetje kleiner lijkt dan het mastbos, maar wel een compactere structuur heeft… en er is water! Helaas moet ik bekennen dat ook op deze plaats water een kunstmatige handeling is geweest waarmee het park attractiever diende te worden bij de massa. Wonderbaarlijk was het relatief rustig en waren we met z’n zessen een van de enige mensen die er aanwezig waren.
We hebben eigenlijk niet meer gedaan dan een beetje rondgelopen over een aantal van de paden, en onze Parisienne moest natuurlijk een schommel bezoeken, maar die foto’s heb ik met mijn 5 gemaakt, en die laat ik thuis pas ontwikkelen. Mijn nieuwe lens heeft trouwens een testrondje gekregen en heeft zich daarmee bewezen een interessante verschijning te zijn, waarmee je een aantal dingen kan doen die met de kitlens onmogelijk bleken, omdat deze zo loeischerp was dat je een bepaalde creativiteit erdoor miste, maar dat is persoonlijk. Een ding is me ondertussen wel duidelijk geworden; Canon kan echt geen groothoeklenzen maken, ze zijn er echt niet goed in en hebben daadwerkelijk nog een hele kluif om iets degelijks te produceren, wat zo tot op heden (lens is van 1993, 17 jaar innovatie heeft daadwerkelijk bijna niets opgeleverd) eigenlijk nog niet echt hebben bewezen.
Het was een mooie wandeling en ik heb er op losgeschoten en een aantal leuke foto’s weten te maken in mijn opzicht van de natuur hier, ik heb namelijk al maanden zitten wachten om een herfstfoto te maken met een meer in de buurt, en ik wilde dit eigenlijk in Minneapolis doen als ik in Chicago studeerde, maar aangezien dit niet echt een optie is en ik toch al te laat ben voor de noordelijke helft van het land om er een leuke foto te maken, (herfst begon een paar weken eerder en het is waarschijnlijk toch te koud als er nog blad aan was om deze te behouden, blijft Minnesota natuurlijk) maar dit was toch echt wel een goede vervanger om het toch te kunnen doen.
Er staan een aantal picknicktafels in het bos/park, waaraan je gewoon plaats kan nemen, dus eigenlijk is er al besloten om dat ergens in de nabije toekomst eens te gaan doen, want het is leuk en rustig, en bovendien gewoon ook erg mooi. Na een paar uur wilde de twee meiden terug omdat ze nog huiswerk hadden, ik eigenlijk ook, maar het bewerken van de foto’s kreeg toch mijn prioriteit.

Maandag 15 November

Ik heb vandaag wel een stap gezet, het was vandaag of naar Southpark gaan voor handschoenen of in de buurt van de campus kijken voor een ski jas, uiteindelijk heb ik voor de tweede gekozen omdat ik onder andere door mijn wekker was geslapen en ondanks dat ik nog genoeg tijd had om naar Southpark te gaan, toch maar besloten had voor een jas te kijken. Wonderbaarlijk heb ik gevonden wat ik zocht, een dubbele ski jas, maankleurig met antraciet en rood. Natuurlijk heb je voor New York (en mogelijk Washington D.C.) ook een muts nodig, die ik er ook gelijk maar bij heb gekocht.
Het werk in de studie was regulier en niet echt interessant om te vermelden, maar voor de eerste keer is het mij gelukt om een stuk te schrijven voor dat de dag van de les dinsdag begon, (nog moet beginnen beter gezegd) ik heb de stukken tekst namelijk vandaag afgemaakt voor morgen. Ik diende er twee te maken en de samenvatting van vorige week mee te nemen en deze week in te leveren. Gelukkig lukte het schrijven aardig goed en ging het redelijk snel, relatief gezien natuurlijk. Het kost gewoon een hoop tijd om een goed stuk te schrijven waar de docent mee eens is, want om een goed punt te scoren moet je een duidelijk eigen mening hebben en een gegronde achtergrondinformatie om iets aan te halen. Het eerste stuk ging over iets waar we in Europa constant mee te maken hebben, identiteit van de verschillende landen, dat kennen ze hier niet dus krijg je makkelijker globale architectuur, (lopen hier ook te klagen dat alles er hetzelfde uit ziet en er geen variatie is in de architectuur) dus…
Ik weet soms ook niet waar ik mee bezig ben, want ik moet maar schrijven en schrijven voor de vakken en het is meestal niet meer dan een klein argument met veel tekst er omheen, gelukkig ben ik daar wel redelijk thuis in (waarschijnlijk ook wel te merken), maar het is niet een bezigheid die ik graag op deze schaal zou willen ondernemen, alle vakken eisen veel van je en ondanks dat het de minst intensieve vakken zijn, heb ik er moeite mee ze goed af te ronden. Daarentegen; Amerikanen schrijnen twee keer zo hard te moeten werken dan de Europeanen en de rest van de wereldbevolking in de architectuurprofessie om de kop boven het water te houden, wat inhoud dat ik het dan volgens mij zo slecht nog niet doe. Dat kwam tevoorschijn in het artikel die we voor morgen moeten lezen; Amerika wordt door de schrijver de pan in gehakt met een gigantische vleesmolen die zelfs botten verpulvert. Er blijft werkelijk niets van over en de grootste klacht tegen dit land daarin is dat het land zo extreem Kapitalistisch is en alles wat ook maar een klein beetje socialistisch overkomt gelijk als communistisch wordt bestempeld en dat ‘neemt je vrijheid weg’…
De koude oorlog is aan deze kant van het water nog niet afgerond, want het wordt zo tot op de dag van vandaag zo aangeleerd. En aan de ene kant klopt het ook, want het ‘vrije’ kapitalisme maakt mensen conservaties voor veranderingen in het systeem en daardoor hangt het compleet op dit moment, Obama wil meer sociaal beleid toevoegen, maar wordt er constant in tegengewerkt omdat het land dan ‘communistisch’ wordt… Laat ik het zo zeggen; mensen hier zijn eigenlijk gewoon zielig, en voornamelijk omdat ze niet beter weten en geen kans krijgen om de horizon te verbreiden, want er zijn veel mensen om je conservatief en bekrompen te maken, maar de open en vrije denkers worden onderdrukt om het systeem te behouden; ze willen ook niet dat jongeren stemmen, want je zou maar eens als conservatieven een minderheid vormen…